HYPERLINK “http://www.jne.ir/” \h نشریه آموزش پرستاری مقاله پژوهشی

بهمن و اسفند 5931، دوره 1، شماره 6 05067-DOI: 10.21859/jne بررسی میزان آگاهی پرستاران شاغل در اورژانس بیمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اهواز از تریاژ بیمارستانی در سال 5931

شایسته حقیقی 1، حدیث اشرفی زاده 2، *، فرخنده مجدمی 3، بهاره کرد 1

دانشجوی دکتری پرستاری، عضو هیئت علمی، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز ،اهواز، ایران
کمیته تحقیقات دانشجویی، کارشناس پرستاری، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
* نویسنده مسئول: حدیث اشرفی زاده، دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران. ایمیل:

تاریخ دریافت مقاله: 24/11/1336 تاریخ پذیرش مقاله: 22/11/1331
چکیده
مقدمه: تریاژ بیمارستانی جزیی از ساختار اورژانس است. که توسط پرستاران اورژانس صورت میگیرد. اطلاعات کمی از میزان آگاهی پرستاران از تریاژ بیمارستانی در دسترس است. این پژوهش با هدف تعیین میزان آگاهی پرستاران از تریاژ بیمارستانی در بیمارستانهای آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اهواز در سال 1336 انجام میشود.
روش کار: این پژوهش به صورت توصیفی- تحلیلی و به روش سرشماری انجام شد. پرسشنامه پژوهشگر ساختهای متشکل از 21 پرسش در سه بخش اطلاعات جمعیت شناختی، 11 پرسش مرتبط با دانش محض تریاژ و 11 پرسش در زمینه تصمیم گیری تریاژ بود .01 پرستار بخش اورژانس از تمامی اورژانسهای بیمارستانهای آموزشی وابسته به دانشگاه شهر اهواز در پژوهش در سال 1336 شرکت کردند. تجزیه و تحلیل دادهها توسط نرم افزار SPSS 24 و با استفاده از آزمونهای آمار توصیفی )معدل و انحراف معیار(، آزمون T-Test و آنالیز واریانس یک طرفه و ارتباط سنجی کای اسکوئر انجام شد.
یافتهها: در نهایت میزان آگاهی پرستاران از حیطههای مختلف تریاژ نشان داد که 34 نفر) 4/11%( از واحدهای پژوهش در سطح ضعیفی بودند. در حالی که تنها 31 نفر) 3/66%( سطح متوسطی داشتند. بین سابقه کاری و سطح دانش پرستاران از تریاژ بیمارستانی تفاوت معنی داری وجود داشت) 164/1 = P(، در حالی که تفاوت معنی داری بین سایر متغیرهای دموگرافیک و حیطه تصمیم گیری در موقعیتهای فوری تریاژ وجود نداشت) 613/1 =P (.
نتیجه گیری: سطح آگاهی پرستاران بخش اورژانس که بسیار درگیر امر تریاژ بیماران هستند نامطلوب است، از این رو بخشهای اورژانس باید برای افزایش توافق در تصمیم گیریها از مقیاسهای روا و پایا استفاده نماید که نیازمند پیگیری میباشد. همچنین تجهیز آنها به نیروی انسانی آموزش دیده و وسایل لازم برای تریاژ توصیه میشود.
کلیدواژهها: آگاهی، تریاژ، پرستاران، بخش اورژانس
تمامی حقوق نشر برای انجمن علمی پرستاری ایران محفوظ است.

مقدمه
ایران یک چهلم بار ناشی از حوادث ترافیکی جهان را و تقریباً 61 در صد هزار نفر مرگ ناشی از حوادث ترافیکی را به خود اختصاص داده است )1(. از نظر آماری به طور کلی در سال بیش از 22111 نفر در سراسر دنیا در اثر بلایای طبیعی میمیرند )2(. در دههی گذشته حدود 22 درصد کل مرگ و میر ناشی از بلایا متعلق به بلایای طبیعی بوده
64
است که 23 درصد از افرادی که در اثر بلایا فوت شدهاند آسیایی بودهاند )3(. ایران کشور بلاخیزی است که هر چند وقت یک بار به خاطر حوادث طبیعی دچار خسارت میشود )6(. طوری که در ایران هر ساله به طور متوسط شاهد مرگ حدود 1111 تن و مجروحیت هزاران نفر از هموطنان و بروز خسارت مالی متجاوز از 111 میلیارد تومان ناشی از بلایای طبیعی میباشیم )1(. بنابرین توجه به برنامه ریزی ریشهای در زمینهی آموزش و مدیریت شرایط بحرانی و فوری، از مسائلی است که دارای اهمیت فراوان است )4(. شرایط بحرانی موقعیت ویژهای است که ادارهی آن، شرکت و همکاری تمام اعضای آموزش دیدهی سلامت را میطلبد )0(. بخش فوریت از مهمترین، حساسترین و پر مخاطره ترین بخشهای بیمارستانی است )2, 3(. و در ارائهی مراقبتهای درمانی فوری برای بیماران در همهی اوقات شبانه روز و تمام روزهای سال، از مراکز ضروری و اجتناب ناپذیر سیستم بهداشتی درمانی کشور میباشد )11, 11( زیرا بیشترین مراجعه به این بخش است و در حدود 22% از مراجعه کنندگان، در بخشهای مختلف بیمارستان بستری میشوند، همچنین چگونگی ارائهی خدمات به عنوان نمادی از و ضعیت کلی ارائه ٔ خدمات بیمارستان محسوب میشوند )12(. بر همین اساس تریاژ برای فوریتها تعریف شده است. تریاژ در لغت از کلمهی فرانسوی triage به معنای sort )طبقه بندی کردن بر حسب موقعیت و نیازهای خاص هر بیمار( گرفته شد، که برای اولین بار برای دسته بندی کردن مصدومان در ارتش فرانسه به کار رفت )13, 16( سیتم تریاژ به عنوان یک فرایند با خطر بالا در بخش فوریتها برای شناسایی و تحلیل خطاها و بررسی نقاط قوت و قابل بهبود آن انتخاب شده است )11(. پرستار تریاژ شکایت بیماران را میتواند به صورت متمرکز و جامع بررسی کند )14(. او بیماران را بر اساس وخامت حال و شدت بیماری در 1 طبقه از اولویت رسیدگیانی تا تاخیری تقسیم بندی میکند )10(. دقت و صحت تصمیم گیری تریاژ میتواند بر روی دستاوردهای بخش اورژانس تأثیر گذار باشد )12, 13(. از این رو آموزش تریاژ به موزات اجرای آن در بخش اورژانس بیمارستانها مورد توجه بوده است. در ایران تریاژ کردن در بخشهای اورژانس توسط پرستاران صورت میگیرد سابقهی استقرار تریاژ در بخشهای اورژانس بیمارستانی به سالهای اخیر بر میگردد. چک لیست ارزشیابی بخش اورژانس که وسیله نظارتی معاونت درمان و وزارت بهداشت-درمان و آموزش پزشکی است به ممیزی تریاژ به صورت جزئی پرداخته است. از این رو بررسی این مساله پیش از پیش اهمیت پیدا میکند. همچنین ضروری است که به توانایی پرستاران در تریاژ بیماران پرداخته میشود. تا بتوان تصویر صحیحی از وضعیت بخش اورژانس در هنگام بروز بحرانها و عکس العمل پرستاران این بخشها هنگام ازدحام بیماران و نحوهی استفاده از ظرفیتهای تریاژ در دست داشت. در یک پژوهش در استرالیا مشخص شد: 62% از پرستاران برای تریاژ آموزش ندیده و 16% اظهار کردند با وجود این که در کلاسهای آموزش تریاژ شرکت کردهاند اما هنوز آمادگی کافی برای انجام این کار را در خود احساس نمیکنند )21(. در نتیجه برای پرستاران زمینه اجرای تریاژ مبتنی به دانش فراهم نیست. در ایران، هیچ گونه مقیاس ملی ترِیاژ به بیمارستانها ابلاغ نشده است. و بیمارستانها خود مرجع تعیین سیستم تریاژ هستند، در حالی که دورهی دانشگاهی جامعی برای آموزش تریاژ وجود ندارد. به طوری که سهم تریاژ در سر فصل دروس پرستاری در واحد فوریت و آن هم یک جلسه است. و تنها راهکاری که پیش رو بوده است برگزاری کارگاهها ،دورهی آموزشی مختصر در تعداد اندکی از بیمارستانهای کشور و رجوع به مقالات پراکندهای که در این زمینه منتشر شده است )21(.
این نارساییها میتوانند سبب شوند تا زمینه مناسب بروز رفتارمبتنی بر دانش پرستاران در دسترس نباشند. پژوهشهای انجام شده این
60
مطلب را القا میکند که تریاژ در حالی در بیمارستانها اجرا میشود که دربارهی آنها دانش کافی در اختیار پرستاران گذاشته نشده است. در این تحقیق سعی میشود، با بررسی میزان آگاهی پرستاران شاغل در اورژانس از تریاژ بیمارستانی فاصله موجود در ارائهی خدمات به بیماران مراجعه کننده به بخش اورژانس را با استانداردهای مورد نیاز برای تریاژ مبتنی بر دانش معرفی و شناسایی شوند. بنابرین این پژوهش با هدف تعیین میزان آگاهی پرستاران شاغل در اورژانس بیمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اهواز دربارهی تریاژ بیمارستانی در بیمارستانهای آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اهواز در سال 1336 انجام شد.
روش کار
این پژوهش یک مطالعهی توصیفی-تحلیلی بود که در سال 1336 انجام شد. جامعهی پژوهش را کلیه پرستاران شاغل در اورژانس بیمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهوازشامل گلستان، طالقانی، امام خمینی، ابوذر، شفا، رازی تشکیل دادند. در این مطالعه واحدهای پژوهش از طریق تمام شماری و با توجه به تمایل خود به شرکت در مطالعه تعیین شدند، به عبارتی از 111 پرستار شاغل در اورژانس بیمارستانها تنها 01 نفر حاضر به پر کردن پرسشنامه شدند .ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامهی محقق ساختهای است که پس از مطالعه مقالهی سیستم تریاژ در اورژانسهای بیمارستانی وزارت بهداشت- درمان- آموزش پزشکی معاونت سلامت مرکز اعتبار بخشی و نظارت بر امور درمان-اداره اورژانسهای بیمارستانی سال 1324 به همراه دستنامه کارگاه تریاژ بیمارستانی بر اساس روش ESI ویرایش چهارم دانشگاه علوم پزشکی تهران و مطالعهی سایر کتب علمی معتبر طراحی شده است، که شامل 21 سؤال میباشد )14(. این پرسشنامه شامل 3 بخش است: بخش اول شامل اطلاعات دموگرافیک که در بردارندهی، سن، جنس، مدرک تحصیی، شیفت کاری، وضعیت تأهل، سابقه کار پرستاری در بخش اورژانس، بیمارستان محل کار، وضعیت استخدامی، سابقهی حضور در موقعیتهای بحرانی است. بخش دوم سؤالات مربوط به قسمت آگاهی از تریاژ بیمارستانی در زمینهی تریاژ و به صورت 11 سؤال طراحی شده است. که به صورت صحیح- غلط- نمیدانم طبقه بندی شده و به هر سؤال در صورت پاسخ صحیح نمرهی یک، نادرست و نمیدانم نمرهی صفر تعلق خواهد گرفت. جمع کل نمرات آگاهی 11 بود. بخش دوم مربوط به تصمیم گیری برای تریاژ موقعیتهای فوری بود این قسمت حاوی 11 سؤال به شکل موردی است. این پرسشها در واقع شرح حال بیمارانی هستند که پرستار در عمل تریاژ به آنها مواجه می شودو باید آنها را در یکی از 1 طبقهی تریاژ به روش) ESI( از طبقهی احیا تا غیر فوری اولویت بندی کند .در صورت پاسخ صحیح به هر سؤال یک نمره و پاسخ غلط نمرهی صفر داده شد. در مجموع نمرهی کل سؤالات آگاهی و تصمیم گیری 21 بود .
نمرهی کل برای پرستاران در 3 سطح ضعیف )کسب کمتر از 11% نمرهی کل(، متوسط )کسب 11-01% نمرهی کل(، و خوب کسب )بیش از 01% نمرهی کل( طبقه بندی شد. برای تأیید روایی محتوا، پرسشنامه به 11 نفر از اساتید متخصص در این زمینه داده شد و نظرات آنها در پرسشنامه اعمال شد. همچنین برای تأیید پایایی، پرسشنامه به 21 نفر از پرستارانی که به صورت تصادفی انتخاب شدهاند داده شد سپس به
نشریه آموزش پرستاری، دوره 1، شماره 6، بهمن و اسفند 5931
واحدهای مورد پژوهش 31 سال )انحراف معیار 11/3( بود که کمترین میزان آن 21 سال و بیشترین میزان سنی آن 41 سال بوده است. تعداد 13 نفر به پرسش سابقهی کاری پاسخ داده بودند که حداقل مقدار آن برابر با صفر وحداکثر مقدار آن 221 ماه بود. میانگین سابقهی کاری 113/13 ماه )انحراف معیار 24/2( بود، همچنین میانگین تعداد شیفتهای کاری پرستاران 66/0 روز )انحراف معیار 14/3( بود. در نهایت میزان آگاهی پرستاران از حیطههای مختلف تریاژ نشان داد که 34 نفر) 6/11%( از واحدهای مورد پژوهش در سطح ضعیفی بودند در حالی که تنها 31 نفر) 3/66%( سطح متوسطی داشتند. بین جنسیت و سطح آگاهی تصمیم گیری در موقعیتهای مختلف تریاژ تفاوت معنی داری وجود داشت) 116/1 =P (. بین سابقهی کاری و سطح دانش پرستاران از تریاژ بیمارستانی تفاوت معنی داری وجود داشت) 164/1 = P(. همچنین بین سابقهی حضور در موقعیتهای بحرانی و سطح آگاهی در حیطهی تصمیم گیری در موقعیتهای مختلف تفاوت معنی داری وجود داشت) 112/1 =P (. بین سایر متغیرهای دموگرافیک با میزان دانش و تصمیم گیری در حیطههای مختلف تریاژ تفاوت معنی داری وجود نداشت) 613/1 =P (. با توجه به آزمون ANOVA میانگین امتیاز دانش تریاژ در سطوح مختلف بخشهای بیمارستانی تفاوت معنی داری نشان نداد) 113/1 =P (. همچنین میانگین امتیاز در حیطه تصمیم گیری در موقعیتهای فوری تریاژ در سطوح مختلف بخشهای بیمارستان نیز تفاوت معنی داری نداشت) 210/1 =P (. فاصلهی زمانی 16 روز پرسشنامه به همان افراد داده شد. در این صورت با روش test-re-test )آزمون- باز- آزمون( پایایی پرسشنامه سنجیده شد. پایایی پرسشنامه بر اساس این روش 01/1 به دست آمد. پس از کسب معرفی نامه از مدیریت تحقیقات دانشگاه، تصویب طرح پژوهشی در شورای اخلاقی، و کسب اجازه از ریاست بیمارستان و از تمامی پرستاران شاغل در بیمارستانها و توضیح مراحل و هدف از تحقیق پرسشنامه در اختیار آنها قرار گرفت. به شرکت کنندگان اطمینان داده شد که اطلاعات کاملاً محرمانه میماند. پس از اتمام مطالعه نتایج در اختیار مراکز ذینفع قرار گرفت. پردازش دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS.24 و توسط آزمونهای آمار توصیفی )معدل، انحراف معیار( انجام شد همچنین بعد از تبدیل شدن محموع امتیازات به مقادیر کمی از آزمون کولموگروف اسمیرونف برای تأیید نرمال بودن داده استفاده شد. متغیرهای که مقدار 11/1 < P-value دارند متغیر دارای توزیع نرمال است و برای مقایسه امتیاز میانگین از آزمون t-test و آنالیز واریانس یک طرفه و برای ارتباط سنجی از آزمون کای اسکوئر استفاده شد.
یافتهها
در پایان 01 پرستار از میان 111 پرستار اورژانس در پژوهش شرکت کردند. که در این میان 31 نفر معادل) 1/66%( مرد و 32 نفر) 3/11%( زن بودند و دو پرسشنامه دیگر فاقد جنسیت بودند. میانگین سنی

جدول 1: ارتباط متغیرهای دموگرافیک با حیطههای مختلف آگاهی از تریاژ بیمارستانی در بیمارستانهای آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در سال 1333 *
جمع کل حیطههای مختلف تریاژ
ضعیف متوسط
جنسیت
)66/1( 31 )13/2( 3 )31/3( 21 مذکر
)11/3( 32 )32/6( 22 )23/1( 14 مؤنث
وضعیت تأهل
)33/0( 20 )10/4( 12 )22/1( 11 متأهل
)41/3( 61 )20/3( 13 )32/6( 22 مجرد
مدرک تحصیلی
)11/0( 4 )0/1( 6 )3/4( 2 کاردانی
)04/3( 63 )33/3( 22 )30/1( 21 کارشناسی
)12/1( 0 )33/3( 1 )3/4( 2 کارشناسی ارشد
سابقهٔ کاری
)62/0( 13 )33/3( 13 )11/6( 4 کمتر از ا سال
)10/3( 0 )11/3( 6 )0/0( 3 1-1
)10/3( 0 )0/0( 3 )11/3( 6 11-4
)11/1( 4 )11/1( 4 )1( 1 ‹11
سابقه حضور درموقعیت هابحرانی
)01/1( 61 )63/1( 24 )24/6( 16 بله
)26/1( 13 )1/0( 3 )12/3( 11 خیر
* داده بر اساس تعداد )%( بیان شده اند.

62
جدول 2: حیطههای مختلف بررسی تریاژ بیمارستانی در بیمارستانهای آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در سال 1333
حیطههای مختلف بررسی تریاژ بیمارستانی
خوب متوسط ضعیف )2/3( 2 )66/3( 31 )62/3( 31 دانش
)1/6( 1 )62/4( 36 )31/0( 21 تصمیم گیری در موقعیت بحرانی
داده بر اساس تعداد )%( بیان شده اند.
بحث
نتایج نشان داد که میزان آگاهی پرستاران در زمینهی تریاژ بیمارستانی در سطج مطلوبی نیست. فقط 3/66% از پرستاران آگاهیشان در سطح متوسطی بود، از طرف دیگر با توجه به این که مقیاس تریاژ به کار رفته در پرسشنامه که بر اساس ESI بود برای پرستاران آشنا نبوده است و در عملکرد روزانه از آن استفاده نمیکردند. این مسئله میتوانست عاملی باشد که بر نتایج تأثیر بگذارد. این یافتهها با سایر تحقیقات که در ایران انجام شده است هم خوانی دارد در پژوهش میر حقی و همکاران نیز پرستاران با دانش تریاژ بیمارستانی آگاهی مناسبی نداشتند و فقط 36/36% از پاسخ پرستاران به پرسشهای میزان آگاهی صحیح بود )21(. در تحقیق هدایتی و همکاران اطلاع دانشجویان از تریاژ را 3/23% )13(، عباسی و همکاران اطلاع کارکنان از تریاژ و درمان هستهای را برابر 0/33% اعلام کردند )22(. در تحقیق طاهری و همکاران نیز دانشجویان میانگین نمرات پایینی را کسب کردند )23(.
آگاهی پرستاران دربارهی دانش کلی تریاژ در تحقیق ملک شاهی و محمد زاده 3/13% و در پژوهش Whelan و همکاران 0/10% گزارش شده است که با مطالعهی حاضر هم خوانی ندارد )26(. علت این تفاوت میتواند در این نکته نهفته باشد که در تحقیق ملک شاهی به جنبههای کلی تریاژ مصدومین پرداخته شده است و چندان به طور تخصصی به تریاژ بیمارستانی پرداخته نشده است و در پژوهش Coransson و همکاران نیز با توجه به این که پژوهش در سوئد انجام شده است این امکان وجو دارد نتایج دقیق تحت تآثیر مکان پژوهش قرار گرفته باشد .هر چند که نتایج مذکور دانش متوسطی از تریاژ را به نمایش میگذارد که نیاز به آموزش بیشتر به کارکنان را مطرح میسازد )22(. بررسی سابقهی کاری و دانش تریاژ نشان میدهد که بین سابقهی کاری و نمرات کسب شده از پرسشنامه رابطه و همبستگی معنی داری وجود دارد این یافته با گزارش طاهری و همکاران در کرمان هم خوانی دارد )26(، در حالی که با مطالعهی هدایتی و همکاران و Considine و همکاران در تقابل است )13-11(. در هر صورت همان طور که سایر مطالعات نیز بیان کردهاند در زمینهی آگاهی تریاژ بیمارستانی نیاز به تحقیقات بیشتری وجود دارد و پرستار تریاژ نیز به حداقل 4 ماه سابقهی کاری در بخش فوریتها دارد توصیه میشود، سابقهی کاری حداقل 2 سال برای برای بخش فوریتها به عنوان صلاحیتهای پرستار تریاژ بخش فوریت رعایت شود. با نهایت به این مسئله که سابقهی کاری در بخشهای ویژه ملاک اثرگذاری است )13(. به دلیل مسائل اخلاقی تصمیم گیری پرستاران بر روی کاغذ آزمون میشود تا این که در محیط واقعی انجام میشود چرا امکان دارد که پژوهش بر روی تصمیم گیری پرستاران برای بیماران واقعی در اولویت بندی آنها تأثیر بگذارد و
63
نمونههای پژوهش تصمیمات خود را به نحوی در راستای پژوهش تغییر بدهند که منتج به ضرر برای بیمار شود.
حداقل میزان توافق تصمیم گیری که توسط کالج طب اورژانس استرالیا )با کاپا موزون( توصیه شده برابر 41/1 است )21(. میزان توافق تصمیم گیری پرستاران با توجه به تصمیم گیریهای بالینی در بخش احاطه بدست آمده است. این میزان توافق در تصمیم گیری 11/1 برا هر پرستار و 41/1 برای کل نمونه محاسبه شده است که بیانگر این نکته است توافق کمی بین پرستاران برای تریاژ بیماران وجود دارد. این مطالعه با نتایج مطالعه میر حقی و همکاران هم خوانی دارد که توافق بین پرستاران برای تریاژ 14/1 محاسبه شد )21(. توافق کم در تصمیم گیریهای تریاژ مساله مهمی در تحقیقات است که پژوهشگران سعی دارند به علت آن دست یابند. این میزان در پژوهش Goranson و همکاران برابر 64/1 گزارش شده است )26( که توافق متوسطی است .در پژوهش Worster و همکاران این مقدار برابر با 04/1 گزارش شده است که البته با نه پرستار انجام شده است )24(. یکی از دلایلی که برای توافق کم پرستاران در پژوهشها بیان شده این است، پرستاران از یافتههای ذهنی به نسبت بیشتری تا یافتههای عینی در تصمیم گیری تریاژ استفاده میکنند از این رو توافق خیلی ضعیف یا ضعیف حاصل میشود )20, 22(.
نتیجه گیری
سطح آگاهی پرستاران بخش اورژانس که بسیار درگیر امر تریاژ بیماران هستند نامطلوب است از این رو الزام بخشهای اورژانس در به کارگیری مقیاسهای روا و پایا به منظور افزایش توافق در تصمیم گیریها در کنار تجهیز آنها به نیروی انسانی آموزش دیده و وسایل لازم برای تریاژ توصیه میشود. توسعهی مقیاس ملی تریاژ و صدور پروانه صلاحیت حرفهای پرستاری اورژانس میتواند زمینهی مناسبی برای عملکرد مبتنی بر دانش برای پرستاران مهیا کند. همچنین پرستاری تریاژ میتواند زمینهای مناسب برای غنای شغلی پرستاری اورژانس باشد.
از محدودیتهای پژوهش این بود که تمام افراد در پژوهش شرکت نکردند ولی میزان پاسخ 43% میتواند رضایت بخش باشد، همچنین وضعیت عاطفی و بار کاری سنگین واحدهای مورد پژوهش هنگام تکمیل پرسشنامه بر نتیجهی پژوهش تأثیر داشت که کنترل آن از عهدهی پژوهشگر خارج بود. پژوهش نشان داد که زمینههای متعددی برای بررسی نگرش پرستاران درباره تریاژ بیمارستانی وجود دارد .بررسی موانع موجود در استقرار واحد تریاژ و موانع به کارگیری در بخش اورژانس، عوامل مؤثر بر اجرایی نشدن این شیوه و بررسی خصوصیات پرستاران نخبه در تریاژ بیمارستانی و انجام این مطالعه با تعداد افراد

نشریه آموزش پرستاری، دوره 1، شماره 6، بهمن و اسفند 5931
بیشتر و با توازن جنس مذکر و مؤنث برای پژوهشهای بعدی پیشنهاد میشود. سپاسگزاریاین مقاله برگرفته از طرح تحقیقاتی مصوب در جلسه کمیته اخلاق 2/3/1333 معاونت پژوهشی دانشگاه علوم



قیمت: تومان


دیدگاهتان را بنویسید