-7619-2

به نام خداوند جان و خرد
مجله آموزش پرستاري
فصلنامه علمي – پژوهشي انجمن علم ي پرستار ي ايران دوره دوم – شماره 3 – بهار 1392

صاحب امتياز: انجمن علم ي پرستار ي ايران
مدير مسؤول و سردبير: دكتر فاطمه الحاني
مدي ر اجرايي: دكتر مجتبي ويس مرادي
شماره پروانه انتشار وزارت ارشاد اسلامي: 4823/94 مورخ 20/2/91
شماره استاندارد بين المللي: 2322-3812
شماره بين المللي نشريه الكترونيكي: 4428-2322 e-ISSN

شوراي نويسندگان (به ترتيب حروف الفبا):
دكتر محمد اسماعيل پور بندبني، استاديار دانشكده پرستاري و پيراپزشكي گيلان
دكتر فاطمه الحاني، دانشيار گروه پرستاري دانشگاه تربيت مدرس
دكتر منير انوشه، دانشيار گروه پرستاري دانشگاه تربيت مدرس
دكتر زهره پارسا يكتا، دانشيار دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشكي تهران
دكتر حميد پيروي، دانشيار دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشكي تهران
دكتر محمدعلي چراغي، استاديار دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشكي تهران
دكتر محمدعلي حسيني، استاديار دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي
دكتر سيده فاطمه حق دوست اسكويي، دانشيار دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشكي تهران
دكتر محمدرضا حيدري، استاديار دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه شاهد
دكتر ناهيد دهقان نيري، دانشيار دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشكي تهران
دكتر ناهيد رژه، استاديار دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه شاهد
دكتر سادات سيدباقر مداح، استاديار دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي
دكتر نعيمه سيدفاطمي، دانشيار دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشكي تهران
دكتر آذر طل، دكتراي آموزش بهداشت و ارتقاي سلامت دانشگاه علوم پزشكي تهران
دكتر عباس عبادي، استاديار دانشكده پرستاري دانشگاه علوم پزشكي بقيه اﷲ
دكتر عباس عباسزاده، دانشيار دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي
دكتر شهرزاد غياثونديان، استاديار دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشكي تهران
دكتر علي فخرموحدي، استاديار دانشكده پرستاري و پيراپزشكي سمنان
دكتر مسعود فلاحي خشكناب، دانشيار دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي
دكتر انوشيروان كاظم نژاد، استاد گروه آمار زيستي دانشگاه تربيت مدرس
دكتر عيسي محمدي، دانشيار گروه پرستاري دانشگاه تربيت مدرس
دكتر ندا مهرداد، استاديار دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشكي تهران
دكتر حسن ناوي پور، استاديار گروه پرستاري دانشگاه تربيت مدرس
دكتر عليرضا نيكبخت نصرآبادي، استاد دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشكي تهران
دكتر مجتبي ويسمرادي، استاديار دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشكي تهران
دكتر مجيده هروي، استاديار دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه شاهد
دكتر فريده يغمايي، دانشيار دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي

ويراستار انگليسي: دكتر مجتبي ويس مرادي
ويراستار فارسي: دكتر فاطمه الحاني
حروفچيني و صفحه آرايي: فرشته حيدري
طراح جلد: اصغر سوراني
ناشر: انجمن علم ي پرستار ي ايران
مشاوران علمي اين شماره (به ترتيب حروف الفبا):
دكتر محمد اسماعيل پور بندبني دكتر محمدرضا حيدري دكتر شراره خسروي دكتر ناهيد رژه محمدعلي سليماني دكتر رضا ضيغمي دكتر آذر طل دكتر طاهره طولابي دكتر علي فخرموحدي دكتر فرشته مجلسي دكتر بهرام محبي رضا مسعودي بتول نحرير رقيه نظري پوران فراهاني دكتر مجتبي ويس مرادي دكتر مجيده هروي دكتر معصومه همتي مسلك پاك دكتر فريده يغمايي
نشاني: تهران – ميدان توحيد – دانشكده پرستاري و ماما يي تهران
كدپستي: 1419733171، صندوق پستي: 398/14195، تلفن و نمابر: 66592535
e-mail: info@jne.ir , Website: http://jne.ir

آموزش پرستاري دوره 2 شماره 3 بهار 1392، 54-49 آموزش پرستاري مبتني بر شواهد

بتول نحرير، ناهيد رژه، عباس عبادي

چكيده

استفاده از شواهد در بالين به افزايش كيفيت مراقبت از سلامت منجر خواهد شد. پرستاري مبتنـي بـر شـواهد فرآينـدياست كه در سالهاي اخير به عنوان شيوهاي براي مراقبتهاي بهداشتي و درماني براساس جديدترين يافتهها مطرح شده اسـت.
طي اين فرآيند پرستار ميتواند با استفاده از شواهد تحقيقات موجود، مهارت باليني خود و عملكرد بيمار، تصميمات باليني مناسبرا اتخاذ نمايد. مطالعات صورت گرفته نشان ميدهد كه پرستاران در عملكرد مبتني بر شواهد با مشكل مواجه بودهاند و بيشترينمشكل آنها يافتن بهترين شواهد، شناسايي منابع صحيح، استفاده از روش هاي جستجوي بهينه و ارزيابي شواهد ذكر شده است.
هدف از نگارش اين مقاله تعيين عوامل مؤثر بر پرستاري مبتني بر شواهد است كه به روش مروري و با مطالعه مقـالات موجـوددر حوزه پرستاري مبتني بر شواهد انجام شده است.

كليد واژهها: پرستاري مبتني بر شواهد، آموزش پرستاري، يادگيري مبتني بر شواهد، شواهد و قضاوت حرفه اي، گام هاي يادگيري مبتني بر شواهد

تاريخ دريافت: 5/12/1391 تاريخ پذيرش: 24/2/1392

مقدمه

فعاليت مبتني بر شواهد
فعاليت مبتني بر شواهد، يك مفهوم است كـه ابتـدادر كانادا (1980) براي آموزش پزشكي با رويكرد استفاده وارزش دادن به يافتههاي تحقيق ناشي از دادههاي باليني وباورها به وجود آمد. شركت كوكران يك سـازمان بـا نفـوذجهاني است كه با قدرت به گـسترش و اشـاعه فراتحليـلكمك ميكند. فعاليت مبتني بر شـواهد بـر مـرور كامـل وجامع نتايج و يافتههاي تحقيقات با تأكيـد بـر مـداخلات وكارآزماييهاي باليني تصادفي شـده بـه عنـوان اسـتاندارد،تلفيق يافتههاي آمـاري و تـصميمگيـري حيـاتي در مـورديافتههاي مربوط به شواهد باليني، ابـزار مـورد اسـتفاده درمطالعات و متاآناليز هزينهها استوار است (1و2).
فعالي ت مبتن ي ب ر ش واهد، براس اس پي شنهاداتدادههاي تحقيقاتي است كـه پايـهاي بـراي انتخـاب يـكعملكرد خاص و نتايج و پيامدهايي كه احتمالاً قابل انتظـاراست. هدف اين روش، بهكارگيري جديـدترين يافتـههـايتحقيقات با هـدف فـراهم كـردن كيفيـت مراقبـت اسـت.
تصميمات اخذ شده توسـط پرسـتاري در مـورد مراقبـت ازبيمار، به بهترين راهحلهايي كه پرستار از طريق تجربه يـااز طريق يافتههاي تحقيقات به دست ميآورد، بستگي دارد(3).
پيشرفتهاي مداوم علمي همراه با وضـعيت متغيـرم ددجويان، پرس تاران را ب ر آن م يدارد ك ه ب ا تلفي ق مهارتهاي فني و دانش حرفـهاي خـود براسـاس شـواهد
نوع شواهد سطح و كيفيت شواهد
مرور نظام مند يا متاآناليز كارآزماييهاي باليني تصادفي و يا 3 يا بيشتر كارآزمايي هاي باليني تصادفي مناسب كه نتايج مشابهي دارند. سطح 1
حداقل يك كارآزماييهاي باليني تصادفي با طراحي مناسب سطح 2
يك كارآزماييهاي باليني بدون در نظر گرفتن نوع تصادفي سطح 3
مطالعات مورد شاهدي و يا كوهورت با طراحي مناسب سطح 4
مرور نظاممند تحقيقات توصيفي يا كيفي (متاسنتز ) سطح 5
يك مطالعه توصيفي يا كيفي سطح 6
ايده افراد صاحبنظر سطح 7

علمي، ضمن عمل در قالب گروه چند رشتهاي با تشخيصمشكلات مددجويان، به طراحي، اجـرا و ارزشـيابي برنامـهمراقبتي براي حل اين مشكلات بپردازند (4).
پرستاري مبتني بر شواهد بحثي است كه به عنـوان شيوهاي بـراي مراقبـتهـاي بهداشـتي درمـاني براسـاسجديدترين شـواهد مطـرح شـده اسـت امـا پـژوهشهـايمتفاوت نشان ميدهند كه پرستاران در عملكرد مبتنـي بـهشواهد با مشكل مواجه هستند (5).
Melnyk و همكاران با بررسي ديدگاه و نيازهايپرستاران درباره عملكرد مبتني بر شواهد گزارش دادند كـهپرسـتاران معتقدنـد اگـر اعمـال بـاليني براسـاس شـواهد تحقيقي انجام شود، كيفيت مراقبت افزايش خواهـد يافـت.
اما تنها 46 % از پرستاران اعمال باليني خود را بـر شـواهدتحقيقي استوار دانستند (6).
Sackett و همكاران مراقبت مبتني بـر شـواهد را
»تلفيــق بهتــرين شــواهد تحق يقــي بــا تجربــه بــاليني وارزش هاي بيمار« در مراقبت دانسته اند (7).
يافتن شواهد
مشكل باليني موجود، نوع شواهد مـورد نيـاز را تعيـينمي نمايد. اين شواهد تنها زماني مفيد خواهد بود كه در مراقبت از بيماران و تصميمگيريهاي باليني مورد استفاده قرار گيرد ودر آخر، عملكرد بايد به طور مداوم ارزيابي شود (8).
شواهد براساس كيفيـت و سـطحشـان بـه 7 دسـتهتقسيم بندي مي شوند (Melnyk و همكاران) (6)
شـواهد عبارتـست از: »اطلاعـات كـسب شـده بـه منظور پيدا كردن راه حل براي يك سؤال باليني« اين اطلاعات به ما كمك ميكنند كـه بـراي يـكمشكل و سؤالي كه پيش آمده راه حل مناسب پيدا نماييم. شواهد تركيبي از تحقيق، تخصص باليني و انتخاببيمار است.
پرسـتاري مبتنـي بـر شـواهد فرآينـد سيـستماتيك تصميمگيري در مورد مراقبت از بيمـاران، بـا بـهكـارگيري
شواهد موجود تعريف شده است و شامل ارزيابي كيفيـت وقابلي ت ك اربرد تحقيق ات موجـود، اولوي ته اي بيم ار، تخصصها و موقعيتهاي باليني ميباشد (9).
Gibbs نيز پرستاري مبتني بر شواهد را در اولويتقرار دادن منافع بيمار از طريـق تـصميمگيـري بـاليني بـااستفاده از بهترين شواهد در مراقبت از مددجو تعريف كردهاست (10).
آموزش مبتنـي بـر شـواهد در دو سـطح عمـده عمـلمي كنـد. نخـست از اسـتفاده از شـواهد موجـود از تحقيقـات ومطالعات در مورد آموزش و پرورش و موضوعات وابسته بـه آن.
دومين سطح اثبات شواهد منطقي و معتبر در جايي كـه شـواهدموجود سؤال بر انگيز، نامشخص و يا ضعيف مي باشند (11).
اهميت استفاده از شواهد در عملكرد
بهترين اسـتفاده از اطلاعـات بـا حجـم زيـاد درحداقل زمان
انجام دادن كار به طريق صحيح
انجام كارها با بهترين روشهاي استاندارد موجودو كارآمد
اطمينان از انجام درست امور مراقبتي
ارتقاي كيفيت مراقبت توسط پرستاران
بهترين و صحيحترين مراقبت در بهتـرين زمـانبراي بيمار
بهبود وضعيت و پيامد بيماران با مراقبت مبتني بر شواهد
افزايش رضايتمندي بيماران
مراقبت با كيفيت در فـضايي حمـايتي همـراه بـاتصميم گيري عاقلانه
تمرك ز وي ژه ب ر ش واهد تحقيق ي در عملك ردپرستاري فراتر از عادات و روتينهاي مراقبتي (9) دلايل عدم كاربرد پرستاري مبتني بر شواهد تحقيقات نشان مي دهند كه اگرچه حرفه پرستاري تغيير پارادايم خود به سوي عملكرد مبتني بر شواهد را شـروع كـرده ، اما اين تغيير در بسياري از كشورها كند بوده است. اين مـشكل نه تنها ناشي از كمبود دانش و مهارت درباره عملكرد مستند يـا مبتني بر شواهد، بلكه نشأت گرفته از موانع متعددي است كـه در راه اجراي آن وجـود دارد (12). Melnyk و همكـاران بـابررسي ديدگاه و نيازهاي پرستاران دربـاره عملكـرد مبتنـي بـر شواهد گزارش دادند كه پرستاران معتقدند اگـر اعمـال بـاليني براساس شواهد تحقيقي انجام شود كيفيـت مراقبـت افـزايش خواهد يافت، اما تنها 46% از پرستاران اعمال باليني خود را بـر شواهد تحقيقي استوار مي دانستند. آن ها معتقد بودند كه عواملي مانند كمبود وقت، عدم دسترسي به منابع، عدم حمايت مـالي ، افكار سنتي، كمبود دانش و نيز عدم حمايت مديران و پزشكان، مانع عملكرد مبتني بر شواهد مي شوند (6). طي مطالعه ديگري كه براي بررسي سطح دانش و مهارت پرستاران استراليا درباره عملكرد مبتني بر شواهد انجـام شـد ، بـيش از نيمـي از افـراد توانايي خود را در اين زمينه كم دانسته بودند. علاوه بـر ايـن ، پنج مانع عمده در مسير عملكرد مبتني بر شواهد عبارت بود از كمبود وقت، تعداد زياد بيمـار ، كمبـود مهـارت بررسـي، عـدم دسترسي به مجلات و احساس اين كه شواهد تحقيقي كـافي در رابطه با مداخلات حرفه اي وجود ندارد (13).
ناكافي بودن تعداد پرستار، عاملي بـود كـه در كنـارحجم زياد كار فرصت لازم براي مراقبت مبتني بر شـواهدرا محدود ميكرد،Melnyk ،Bennett و همكاران نيزگزارش دادهاند كه كمبود وقت و زياد بودن تعداد بيمـار دررأس موانع موجود در برابر پرستاران بـراي كـاربرد شـواهدتحقيقي در مراقبت بوده است (6و8و13).
تحقيقات آموزشي به طور جدي منتهي به دانـش يـا
تئوري پايهاي (Fundamental) در آموزش نميگـردد وارتباط چنداني با عملكرد آموزشي نداشته و با تحقيقات قبليو بعدي نيز از هماهنگي لازم برخوردار نميباشد. عـلاوه بـراختلاف نظرهاي بين جامعه آموزشي با جامعـه پژوهـشي درآموزش و پرورش، اعتراضات ديگر وارده به آموزش مبتني برشواهد به دليل معرفي اين روش توسـط پزشـكي و سيـستممراقبت بهداشتي بوده است. به طوري كـهHargreaves از جامعه آموزشـي ادعـا مـي كنـد كـه گرچـه ممكـن اسـتمتخصصين باليني با اسـتفاده از آمـوزش مبتنـي بـر شـواهدمشكلات باليني را با بصيرت بيشتر و با ديد نقادانهاي مرتفـعساخته باشند اما متفاوت بودن ماهيت آموزش و پـرورش بـادرمان امكان استفاده از اين روش در آمـوزش وجـود نـدارد.
جامعه آموزشي اظهار ميدارند به دليل ايـن كـه فعاليـتهـا،فرآيندها و پيامدهاي آموزش پيچيـده تـر بـوده و داراي يـكزمينه فرهنگي خاص ميباشد نميتوان بـه شـواهد معتبـر ومتقني دست يافت. به علاوه تعميمپذيري مراقبت بهداشـتيمبتنـي بـر شـواهد يكـي از نگرانـي هـاي عمـده آن اسـت.
همچنين اندازهگيري پيامدها نيـز در پزشـكي جـاي نگرانـيدارد. يكي از پيامـدهاي كـاملاً روشـن و مـشخص مراقبـتبهداشتي مرگ يا زندگي است. تقريباً ساير پيامـدهاي ديگـربستگي به ابعاد عيني يا ذهني افراد نـسبت بـه سـلامت يـابيماري، زمينهاي كه سلامت يا بيماري در آن واقع شـده، يـاارتقاي حفظ و يا اختلال در وضعيت سلامت افراد دارد (14).
همچنين محققين آموزشي اشـكالاتي بـه آمـوزشمبتني بر شواهد وارد ميكننـد ايـن اسـت كـه پزشـكي ومراقبت بهداشتي براسـاس علـوم طبيعـي و روششناسـيمتعلق به آن استوار است در حالي كـه آمـوزش و پـرورشبيشتر ريشه در علوم اجتماعي داشته و نگرشهـاي آن بـهتحقيق و ارزشـيابي نيـز متـأثر از علـوم اجتمـاعي بـوده وپايداري كمتـري را دارا هـستند. پايگـاه اطلاعـاتي كـه ازتحقيقات آموزشي حمايت كنـد، كمتـر توسـعه يافتـهانـد وحاوي اطلاعات پايش شده با كيفيت پايينتري نـسبت بـهتحقيقات مراقبت بهداشتي و پزشكي ميباشند (15).
از سوي ديگـر پايگـاه اطلاعـاتي كـه از تحقيقـاتآموزشي حمايـت كنـد، كمتـر توسـعه يافتـهانـد و حـاوياطلاعات پـايش شـده بـا كيفيـت پـايينتـري نـسبت بـهتحقيقات مراقبت بهداشتي و پزشكي ميباشند (16).

بحث

در حالي كه تحقيقات نشان ميدهند كه حرفه پرستاريحركت به سوي مراقبت مبتنـي بـر شـواهد علمـي را در پـيشگرفته است، تحقيقات نشان ميدهد كه فاصله تئوري و عمـل،مراقبت پرستاري را در ايران دچار بحران كرده است (17).
به نظر مي رسـد كـه كـم تـوجهي بـه اسـتفاده از تحقيقات و اتكاي عمده به تجربه در كاركنـان بهداشـتي عموميت قابل توجهي دارد به گونه اي كه مطالعه بر يـك گروه كار درمان استراليايي نيز نشان داد كه 96% از آن ها در طي دو ماه گذشته عمدتاً بر تجارب باليني خـود بـرايتصميم گيري اتكا كرده و به ندرت از يافته هاي تحقيقـي استفاده نموده بودند. آن ها همچنـين گـزارش دادنـد كـه ميزان اتكا به دانش نظري آموخته شده در دوران تحصيل با افزايش سوابق كاري افراد كاهش مي يابد (18).
مراقبت مبتنـي بـر شـواهد حاصـل تعامـل و ارتبـاطمتقابل متغيرهاي مربـوط بـه پرسـتار، بيمـار و محـيط كـار(س ازمان) اس ت و مي زان تحق ق آن بـه دان ش، تجرب ه،خودباوري حرفهاي و فرصت پرستار براي شناخت و رفع نيازبيمار از يك سو و شرايط محيط كار مانند تعداد پرستار، نظاممديريت و نظارت هماهنگي تيمي و نـوع و ميـزان انتظـار ازپرستار بستگي دارد. بنابراين اگر پرستاران از دانش، تجربـه وخودباوري حرفهاي و فرصت لازم بـراي برقـراري ارتبـاط وشناخت نيازهاي مراقبتي مـددجويان خـود برخـوردار بـوده وساختار سيستم و محيط كار آنها نيز به وضوح انتظـار ارايـهمراقبت مبتني بر شـواهد را القـاء نمايـد و از طريـق تـداركحمايتهاي لازم مانند فراهم سازي نيـروي انـساني كـافي ومناسب، و نيز اصلاح محتوا و روشهاي آموزش پرسـتاري ونيز با توسعه هماهنگي تيمي، فرصـت دسـتيابي بـه شـواهدعلمي كاربرد آن را براي پرستاران فراهم آورد و از طرفي نيزاز طريق نظارت مؤثر و مشوق، انگيزه پرستاران بـراي ارايـهمراقبت مبتني بر شواهد را تقويت كند، پرستاران خودبهخـودارتباط بيشتري با بيمار برقرار نموده، با نيازهـاي مراقبتـي اوآشنا شده و با بهكارگيري دانش حرفـهاي خـود، مراقبتـي راارايه خواهند داد كه بر يافته هاي علمي مبتني باشد.
پرستاراني كه اعمال خود را براساس شواهد علمي ومدارك پايهريزي كنند، ميتوانند مراقبت با كيفيت بـالاتر،مدت بستري و هزينه كمتر براي بيمـار و اثربخـشي بهتـرمراقبت پرستاري را داشته باشند. همچنين اين پرستاران ازنظر حرفهاي پاسخگوي مددجو بـوده و اعتمـاد بـه نفـسبيشتر و هويت حرفه اي مستحكمتري خواهند داشت.
مديران سيستم بهداشتي و پرستاري وظيفه دارند تابا تأمين نيروي انساني كافي، تعديل حجم كـار و تـدارك فرصت كافي، امكان ارايه مراقبت مبتني بر شواهد و ايفاينقش هاي اصيل حرفه اي را براي پرستاران فراهم كنند.
مجموعه اين يافتههـا ضـرورت توجـه مـديران بـهايجاد يك محيط كاري مطلـوب، ارزش دادن بـه عملكـردعلم ي از طري ق اتخ اذ راهكاره اي ت شويقي و تقوي تسيستم هاي نظارت مثبت را مورد تأييد قرار مي دهد.
• اين مقاله از نوع مروري بوده و با مطالعه مقالاتموجـود در حيطـه پرسـتاري مبتنـي بـر شـواهد تـدوين و مقـالات اسـتفاده شـده از طريـق جـستجو در بانـك هـاي اطلاعاتي و مجلات الكترونيكي معتبر انتخاب شده اند.

تشكر و قدرداني

نويسنده مسؤول مراتب تشكر و قـدرداني خـود را ازداوران محترم كه با ارايه نظرات اصلاحي در هرچه پربارتر شدن مقاله ياري نمودند، ابراز مي دارد.
منابع

– Jennings B, Evidence W. Based practice: the road best traveled? Research in Nursing and Health. 2000; 23(5): 343-345.
– Jennings BW. Misconception among nurses about evidence-based practice. Journal of Nursing Scholarship. 2001; 33(2): 121-127.
– Ervin NE. Evidence-based nursing practice: are we there yet? Journal of the New York state nurses association. 2002; 33(2): 11-16.
– Adib-hajbagheri M. Factors Influencing Evidence-Based Nursing: A Qualitative Study. Iran Journal of Nursing. 2006; 47(19): 13-17.
– Spector N. Evidence-based nursing in nursing regulation [Online]. 2005. [cited 2006 Sep 25]. Available from:URL: http://www.ncsbn.org/
– Melnyk BM, Fineout-Overholt E, Fischbeck Feinstein N, Li H, Small L, Wilcox L, Kraus R. Nurses’ perceived knowledge, beliefs, skills, and needs regarding evidence-based practice: implications for accelerating the paradigm shift. Worldviews Evid Based Nurs. 2004; 1(3): 185-93.
– Sackett DL, Straus SE, Richardson WS, Rosenberg W, Haynes RB. Evidence-based medicine. How to practice and teach EBM. 2nd ed. Edinburgh: Churchill Livingston; 2000. P. 1.
– Ackley BJ, Swan BA, Ladwing G, Tucker SJ. Evidence-based nursing care guidelines: Medicalsurgical interventions. St. Louis: Mosby; 2008. P. 3-8.
– Rostas A. Barriers to using research evidence in nursing practice. Journal of Advanced Nursing.
2000; 31: 599-606.
– Adib-hajbagheri M. Nurses Perception about the Evidence-Based Nursing: A Qualitative Study.
Feiz Quarterly. 2006; 11(2): 44-52.
– Sackett D, Rosenberg W. Evidence-based Medicine. http://cebm.jrz.ox.ac.uk
– Balas EA, Boren SA. Managing clinical knowledge for healthcare improvements. Yearbook of medical informatics. Stuttgart: Germany Schattauer Publishers; 2000. P. 46-70.
– McCluskey A. Occupational therapists report a low level of knowledge, skill and involvement in evidence-based practice. Aust Occupational Ther J. 2003; 50(1): 3-7.
– Hargreaves DH. In defense of research for evidence-based teaching. British Educational Research Journal. 1997; 23(4): 405-419.
– Smith GD, Ebrahim S, Frankel S. How policy informs the evidence. BMJ. 2001; 22(7280): 184186.
– Morrison JM. Evidence based education: Development of an instrument to critically appraise reports of education intervention. Med Educ. 2001; 33: 890-893.
– Adib Hagbaghery M. A qualitative study of Iranian nurses’ understanding and experiences of Evidence based nursing. IJN Feyz. 2004; 11(2): 44-52.
– Bennett S. Perceptions of evidence-based practice: A survey of Australian occupational therapists.
Australian Occupational Therapy Journal. 2003; 50: 13-21.
The evidence-based nursing education

Nehrir B (MSc.) – Rejeh N (Ph.D) – Ebadi A (Ph.D).

The application of evidence in clinical practice can lead to the improvement of quality of health care. Evidence-based nursing has been introduced as a method for the provision of health care services using the latest findings. In this process, nurses can use the available research evidence, clinical expertise and patient’s function to adopt appropriate clinical decisions. It is shown that nurses face problems such as the identification of appropriate resources, and evaluation of evidence for the optimum search methods during the application of evidence-based practice .The aim of this review study is to identify elements influencing evidence-based nursing.

Key words: Evidence-based nursing, nursing education, evidence-based learning, evidence and professional judgment, evidence-based learning steps

Received: 23 February 2013 Accepted: 14 May 2013

-137154568



قیمت: تومان


دیدگاهتان را بنویسید